„A wziąwszy z sobą dwunastu, rzekł do nich: Oto idziemy do Jerozolimy, i wszystko, co napisali prorocy, wypełni się nad Synem Człowieczym. Wydadzą go bowiem poganom i wyśmieją, zelżą i oplwają, a ubiczowawszy, zabiją go, ale dnia trzeciego zmartwychwstanie. Lecz oni nic z tego nie zrozumieli i było to słowo zakryte przed nimi, i nie wiedzieli, co mówiono. A gdy On przybliżał się do Jerycha, pewien ślepiec siedział przy drodze, żebrząc. A gdy usłyszał, że tłum przechodzi, dowiadywał się, co się dzieje. Powiedzieli mu wtedy, że Jezus Nazareński przechodzi. I zaczął wołać: Jezusie, Synu Dawidowy, zmiłuj się nade mną! A ci, którzy szli na przedzie, gromili go, by milczał. On zaś coraz głośniej wołał: Synu Dawidowy, zmiłuj się nade mną! Wtedy Jezus przystanął i kazał przyprowadzić go do siebie. A gdy ten się zbliżył, zapytał[...]

„Jan, wasz brat i współuczestnik w ucisku i Królestwie, i wytrwałości w Jezusie, ze względu na Słowo Boga i świadectwo Jezusa byłem na wyspie zwanej Patmos. W dniu Pańskim doznałem zachwycenia w duchu i usłyszałem za sobą potężny głos, jakby trąby, który mówił: To, co widzisz, zapisz na zwoju i poślij do siedmiu Kościołów (…) A gdy się odwróciłem, zobaczyłem siedem złotych świeczników, wśród świeczników natomiast kogoś podobnego do Syna Człowieczego, ubranego w szatę długą aż do stóp i przepasanego na piersi złotym pasem. Jego głowa zaś i włosy były białe jak biała wełna, jak śnieg, a Jego oczy jak płomień ognia. Jego stopy były podobne do lśniącego brązu, jakby w piecu rozżarzonego, a głos jak huk wielu wód. W swojej prawej ręce miał siedem gwiazd, a z Jego ust wychodził obosieczny, ostry miecz. Wyglądał jak[...]

„Piotr (…) przemówił więc do nich: Wiecie, że zabronione jest Żydowi przestawać z cudzoziemcem lub przychodzić do niego. Lecz Bóg pokazał mi, że nie wolno żadnego człowieka nazywać skalanym lub nieczystym. Dlatego też wezwany przybyłem bez sprzeciwu. Pytam jednak, dlaczego mnie wezwaliście? Korneliusz odpowiedział: Cztery dni temu, gdy o godzinie dziewiątej modliłem się w swoim domu, stanął przede mną mężczyzna w lśniącej szacie i powiedział: Korneliuszu, twoja modlitwa została wysłuchana i twoje jałmużny zostały wspomniane przed Bogiem. Poślij więc do Joppy i wezwij Szymona, zwanego Piotrem. Jest on gościem w domu Szymona garbarza, nad morzem. Natychmiast więc posłałem do ciebie, a ty dobrze zrobiłeś, że przyszedłeś. Teraz wszyscy stoimy przed Bogiem, aby wysłuchać wszystkiego, co Pan tobie polecił. Wtedy Piotr przemówił:[...]

„A gdy Jezus został ochrzczony, wyszedł z wody, i oto otworzyły się niebiosa, i ujrzał Ducha Bożego, który zstąpił w postaci gołębicy i spoczął na nim”.Mt 3,16 Od swego chrztu w Jordanie Jezus rozpoczął publiczną działalność. Także my od chwili Chrztu Świętego rozpoczynamy nasze życie z Bogiem. I od tego momentu toczy się ono jakby w innym wymiarze. Wierzymy, że w chwili chrztu i na nas zstępuje Duch Boży. Mówiąc obrazowo, można stwierdzić, że każdy z nas podczas chrztu otrzymał od Boga kosztowny diament, który czyni go niezwykle bogatym. Ten diament jest skarbem decydującym o naszej wieczności. Ale uwaga, samo posiadanie diamentu nie czyni nas zbawionymi! Wiemy, że aby diament nabrał prawdziwej wartości, musi zostać oszlifowany, wtedy dopiero przekształca się w drogocenny brylant. Chrzest to dopiero początek, a nie koniec drogi z[...]

„Zapewne słyszeliście o darze łaski Bożej, która mi została dana dla waszego dobra, że przez objawienie została mi odsłonięta tajemnica, jak to powyżej krótko opisałem. Czytając to, możecie zrozumieć moje pojmowanie tajemnicy Chrystusowej, która nie była znana synom ludzkim w dawnych pokoleniach, a teraz została przez Ducha objawiona jego świętym apostołom i prorokom, mianowicie, że poganie są współdziedzicami i członkami jednego ciała i współuczestnikami obietnicy w Chrystusie Jezusie przez ewangelię”.Ef 3,2–6 Minione niedawno święta Bożego Narodzenia są przede wszystkim świętami radości, wnoszącymi w serca pokój i poczucie bezpieczeństwa. Z kolei Święto Epifanii – Objawienia Pańskiego jest świętem nadziei. Zwiastując Boga objawiającego swoją chwałę, Duch Święty ogłasza nadzieję zbawienia wszystkich ludzi, którzy[...]

„Anioł powiedział do nich: Nie bójcie się! Oto przynoszę wam dobrą nowinę, wielką radość dla całego ludu. (…) Chwała Bogu na wysokościach, a na ziemi pokój ludziom, których sobie upodobał”. Łk 2,10.14; BE Ewangelia przenosi nas do małej wówczas mieściny – Betlejem, a tam w dwa miejsca. Jedno to grota, pomieszczenie dla bydła. W nim dwoje ubogich podróżnych: Józef z Nazaretu ze swoją żoną Marią. Ze względu na przybyszów na spis ludności, nie było dla nich innego miejsca w całym miasteczku. Ona jest przed rozwiązaniem. On zatroskany, przygotowuje miejsce do spania. Właśnie tej nocy nadszedł czas. Rodzi się dziecko. Tu, w tych okropnych warunkach. Przecież to stajnia, zwierzęta, zaduch, siano, resztki paszy… i gdzieś, w kącie, ich jakże skromne posłanie. Za łóżeczko służy żłób wyłożony sianem. Józef pełni rolę akuszera.[...]

„Gdy zaś ukazała się dobroć i miłość Zbawiciela, naszego Boga, do ludzi, nie ze względu na sprawiedliwe uczynki, jakie spełniliśmy, lecz z miłosierdzia swego zbawił nas przez obmycie odradzające i odnawiające w Duchu Świętym, którego wylał na nas obficie przez Jezusa Chrystusa, Zbawiciela naszego, abyśmy, usprawiedliwieni Jego łaską, stali się w nadziei dziedzicami życia wiecznego”. Tt 3,4–7 Świętujemy Boże Narodzenie, a Kościół daje nam pod rozmyślanie fragment listu apostoła Pawła do Tytusa. Jest to jeden z tzw. listów pasterskich, które niewiele mają wspólnego z pasterzami. Tak nazywamy listy, które traktują o duszpasterskich sprawach Kościoła. Tytus jest przywódcą zborów na słonecznej wyspie Krecie. Paweł nazywa go swoim „prawdziwym dzieckiem we wspólnej wierze” (Tt 1,4), co sugeruje, że to właśnie Apostoł Narodów[...]

„Będą też znaki na słońcu, księżycu i gwiazdach, a na ziemi trwoga bezradnych narodów z powodu huku morza i nawałnicy. Ludzie ze strachu będą odchodzić od zmysłów w oczekiwaniu wydarzeń zagrażających ziemi, bo moce niebios zostaną poruszone. Wtedy zobaczą Syna Człowieczego przychodzącego na obłoku, z mocą i wielką chwałą. A gdy się to zacznie, umocnijcie się i podnieście głowy, ponieważ zbliża się wasze odkupienie. Opowiedział im również przypowieść: Popatrzcie na drzewo figowe i wszystkie drzewa. Gdy widzicie, że wypuszczają pąki, sami poznajecie, że lato jest już blisko. Tak samo i wy, gdy zobaczycie, że to się dzieje, wiedzcie, że blisko jest Królestwo Boga. Zapewniam was, że nie przeminie to pokolenie, aż się to wszystko stanie. Niebo i ziemia przeminą, ale Moje słowa nie przeminą”.Łk 21,25–33; BE Co ma wspólnego czas[...]

„Doszło Słowo Boże Jana, syna Zachariasza, na pustyni. I przeszedł całą krainę nadjordańską, głosząc chrzest upamiętania na odpuszczenie grzechów”. Łk 3,2–3 Oj, Janie, Janie! Przez twój niewyparzony język napytałeś sobie biedy. Kto rozsądny tak się zachowuje? Ludzie przychodzą do ciebie, żeby dać się ochrzcić. Wyznają swoje grzechy. A ty do nich mówisz per „plemię żmijowe”? A do tego jeszcze krytykujesz króla? Żyję w czasach, gdzie wielu osobom wiele uchodzi. Ale i dzisiaj twoje zachowanie byłoby nie do przyjęcia. Z całą pewnością kariery w dyplomacji byś nie zrobił. Może to wynik twojego surowego życia na pustyni i tej specyficznej diety, a może taka twoja osobowość, że prosto w oczy wykładasz „kawę na ławę”. Muszę przyznać, że twoje postulaty są dosyć radykalne i z pewnością lewa strona sceny politycznej[...]