A gdybyś jutro obudził się tylko z tym, za co dzisiaj podziękowałeś Bogu? Co by zostało? Rodzina, przyjaciele, zdrowie, dom, jedzenie? Może możliwość chodzenia do szkoły, spotykania się ze znajomymi, zbór, Biblia? A może lista byłaby zaskakująco krótka – nie dlatego, że mamy tak mało, ale dlatego, że do wielu dobrych rzeczy zdążyliśmy się już przyzwyczaić. Są z nami codziennie, więc po pewnym czasie przestajemy je zauważać. Właśnie dlatego Dziękczynne Święto Żniw jest dobrą okazją, żeby na chwilę się zatrzymać. Nie tylko po to, by podziękować Bogu za plony i jedzenie, ale żeby rozejrzeć się trochę szerzej. Można mieć naprawdę dużo, a jednocześnie ciągle czuć, że ma się za mało. Czasem wystarczy kilka minut w mediach społecznościowych. Ktoś wrzucił zdjęcia z niesamowitego wyjazdu. Ktoś właśnie dostał coś, o czym[...]
Zwiastun EwangelickiZwiastun EwangelickiMłody Kościół
– z Katarzyną Wesner-Macurą rozmawia ks. Konrad Indeka Od września w parafiach znów zaczynają się spotkania młodzieżowe. Czasem z dobrze znaną grupą, czasem z zupełnie nową. Pojawia się też pytanie: Od czego właściwie zacząć? Z myślą o osobach, które prowadzą grupy młodzieżowe, powstał Przewodnik dla prowadzących grupy młodzieżowe pod redakcją Bożeny Giemzy i Joanny Koleff. To ponad 350 stron wiedzy, doświadczenia i przede wszystkim praktycznych narzędzi, które można wykorzystać w codziennej pracy z młodymi. Autorkami tekstów są: Joanna Koleff, Barbara Posłuszna-Śleziona i Katarzyna Wesner-Macura. Dlaczego w ogóle potrzebny był taki przewodnik? Książek o pracy z młodzieżą, prowadzeniu grup czy problemach nastolatków jest naprawdę wiele. Trudność polega na tym, żeby wiedzieć, po którą sięgnąć. W parafiach[...]
– zaszyfrowane odszyfrowujemy W książce Lew, czarownica i stara szafa dzieci trafiają do niezwykłej krainy zwanej Narnią. Jednak nie przypomina ona baśniowego świata pełnego radości. W Narnii panuje Biała Czarownica, a razem z nią niekończąca się zima. Lasy są skute lodem, drogi zasypane śniegiem, ludzie żyją w strachu. Pada tam zdanie, które dobrze ukazuje klimat tej krainy: „Zawsze zima, ale nigdy Boże Narodzenie”. Królestwo Boże To chyba właśnie jest w tej historii najsmutniejsze. Nie sama zima, ale brak nadziei, że coś może się jeszcze zmienić. Świat wygląda tak, jakby życie powoli z niego uciekało. W pewnym momencie zaczynają jednak dziać się dziwne rzeczy. Śnieg topnieje. Lód pęka. Pojawia się ciepło. Mieszkańcy zaczynają mówić o powrocie Aslana – prawdziwego króla Narnii. I właśnie jego przyjście zmienia[...]
W tym roku w Sorkwitach odbyły się wakacyjne rekolekcje dla młodzieży i dorosłych pod hasłem „Młodzi a dorośli”. Jedną z omawianych historii biblijnych była opowieść sprawujących rządy po śmierci Salomona. Uczestnicząca w rekolekcjach młodzież miała przygotować scenkę przedstawiającą własną interpretację przejęcia władzy przez Rechabeama, syna Salomona. Z narracji Pierwszej Księgi Królewskiej dowiadujemy się, że lud prosił nowego króla o zmniejszenie nakładanych na niego ciężarów i złagodzenie rządów. Rechabeam postanowił się namyślić i poprosił o radę zarówno starszych, jak i młodszych doradców. Starsi radzili mu, aby spełnił prośbę poddanych i był łagodniejszy niż jego ojciec, Salomon. Niestety, Rechabeam posłuchał młodzieńców, którzy zachęcili go do nałożenia na lud jeszcze większych zobowiązań i surowszego[...]
– jak poradzić sobie ze złością? Tydzień zaczął się od dosyć ciężkiego poniedziałku. Niezależnie od tego, czy początkiem problemów był niezdany egzamin, czy niemiły klient w pracy – czujesz buzującą w sobie złość. Wychodzisz w końcu do domu. Na parkingu spotyka cię przykry widok. Ktoś, wyjeżdżając, zarysowuje twój samochód. Otwiera okno i woła pogardliwie: „To tylko rysa!” Masz ochotę mu… Tutaj musisz dopisać swoją pierwszą myśl. Złość to naturalna emocja. Może pojawić się między innymi w odpowiedzi na doznaną krzywdę, niesprawiedliwość, frustrację, zagrożenie czy przekroczenie naszych granic. Uczucie to może pojawić się od razu bądź po pewnym czasie. Przeżywamy je niezależnie od wieku, płci, statusu czy etapu w życiu. Jest dla organizmu sygnałem, że dzieje się coś, co odbieramy jako niewłaściwe,[...]
– odnaleźć kierunek Nawigacja przydaje się nie tylko wtedy, gdy trzeba odnaleźć drogę. Czasem o wiele trudniej odpowiedzieć sobie na pytania: kim jestem, jakie mam możliwości, w czym jestem dobry, czego muszę się jeszcze nauczyć i jak mogę wykorzystać swoje talenty, służąc innym. Właśnie temu służy Kurs Nawigacji organizowany przez Ogólnopolskie Duszpasterstwo Młodzieży (CME). Tegoroczna edycja odbywała się w dniach 14–22 sierpnia w Cisownicy. To dziewięć intensywnych dni, podczas których młodzi ludzie nie tylko słuchają wykładów, ale przede wszystkim próbują, ćwiczą, rozmawiają, otrzymują informację zwrotną i poznają samych siebie. Formuła kursu od początku łączy rozwój osobisty i kompetencje liderskie z życiem wiary oraz przygotowaniem do zaangażowania w Kościele. Program obejmuje m.in.: przywództwo i dynamikę grupy,[...]
W naszej parafii Opatrzności Bożej we Wrocławiu od ponad dziesięciu lat organizowane są spotkania dla osób zainteresowanych nauką Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego. Zwyczajowo odbywają się one w pierwszy poniedziałek miesiąca o godzinie 17.30 – od października do czerwca. Tematyka poniedziałkowych spotkań oscyluje wokół nauczania naszego Kościoła. W ciągu każdego roku pojawiają się tematy związane z Biblią i historią, takie jak: ewangelickie rozumienie Słowa Bożego, początki Reformacji oraz ważne postaci, na przykład apostoł Paweł, ks. Marcin Luter, ks. Dietrich Bonhoeffer. Silnie obecne są również tematy związane z tzw. teologią systematyczną czy symboliczną. Obejmują one pytania o wcielenie Chrystusa, objawienie Boga w świecie, działanie Ducha Świętego, Trójcę Świętą, a także pojęcia takie, jak: łaska, grzech, zbawienie,[...]
Czy zawarte w tytule pytanie zadajesz sobie często, kiedykolwiek, a może rzadko? Pewnie to zależy od tego, jaką drogą dotarłeś do Kościoła ewangelickiego. Po latach przynależność do każdej wspólnoty staje się naturalna. Jest jak bycie członkiem rodziny. Chrześcijańską rodzinę tworzą różne nurty i denominacje. Wierzymy, że głową każdej z nich jest sam Jezus Chrystus. A jednak jesteś tu, gdzie jesteś, z jakiegoś celowego lub przypadkowego powodu – jeśli w Bożym planie przypadki istnieją. Może urodziłeś się w rodzinie ewangelickiej, a może na jakimś etapie życia sam podjąłeś decyzję o utożsamianiu się z wybranym Kościołem? Powody mogą być różne i tak odmienne, jak losy i życiorysy każdego człowieka. Kościół, z którym bezpośrednio i na bieżąco mamy styczność, to organizacja zaprojektowana i ukonstytuowana przez ludzi.[...]
Artykuł pana Jarosława Wydry Trzy razy Z, opublikowany w „Zwiastunie Ewangelickim” nr 12/2026, skłonił mnie do zabrania głosu. Przedstawiony w nim obraz szkoły oraz lekcji religii ewangelickiej nie odpowiada rzeczywistości, którą od wielu lat znam z codziennej pracy. Po lekturze trudno oprzeć się wrażeniu, że autor opisuje edukację sprzed wielu dziesięcioleci, a nie współczesną szkołę. Tymczasem swoje obserwacje przedstawia jako obraz dzisiejszego nauczania, również lekcji religii. Jako diakon i nauczycielka religii ewangelickiej z wieloletnim doświadczeniem nie odnalazłam w tym tekście ani szkoły, w której pracuję, ani zajęć prowadzonych przeze mnie i przez innych katechetów naszego Kościoła. Szkoła pruska – wygodny stereotyp Autor twierdzi, że współczesna szkoła nadal funkcjonuje według zasad szkoły pruskiej. Określenie to[...]
Karta Ekumeniczna nie rozwiąże wszystkich problemów chrześcijaństwa, nie usunie różnic teologicznych i nie sprawi nagle, że wszyscy będą myśleli tak samo. Ale może przypomnieć, że chrześcijaństwo bez spotkania staje się ideologią, a wiara bez miłości tylko hałasem. W Kościele lubimy słowa. Jesteśmy Kościołem Słowa. Potrafimy godzinami dyskutować o doktrynie, interpretacjach, dokumentach, deklaracjach. Czasem odnoszę jednak wrażenie, że najbardziej boimy się nie błędnej teologii, ale zwyczajnego spotkania z drugim człowiekiem. W ostatnim czasie w różnych gremiach kościelnych, jak i w przestrzeni publicznej pojawiła się dyskusja wokół Karty Ekumenicznej. Kościół Ewangelicko-Augsburski w Polsce od lat uczestniczy w dialogu ekumenicznym. Dla jednych jest to naturalna konsekwencja Ewangelii, dla innych niepokojące rozmywanie tożsamości.[...]
