– rozmowa z ks. Helmutem Weissem, laureatem Nagrody Kościoła im. Królewny Anny Wazówny (2025) Co skłoniło Księdza do rozwijania duszpasterstwa i psychologii pastoralnej w Polsce? W Niemczech prowadziłem wiele kursów. Następnie otrzymałem zaproszenie z Węgier, by prowadzić tam kursy. Potem zaprosili mnie koledzy z Polski, w pierwszej kolejności był to wtedy ksiądz, a dziś biskup Adrian Korczago. Od tego czasu bywałem w Polsce bardzo często, chociaż trzeba dodać, że zwykle odwiedzałem południe kraju i Warszawę. Możliwość prowadzenia kursów duszpasterskich była dla mnie wielkim przywilejem i interesującym doświadczeniem. Impulsem była psychologia pastoralna, która inspirowała mnie do tego, by poznawać różne kultury. Na przykład teraz razem z żoną prowadzimy kursy w Birmie i Tanzanii, a to już zupełnie inny świat zarówno pod względem[...]
Rozmowa
– rozmowa z diakon Aleksandrą Błahut-Kowalczyk Jest pani duchowną, diakonem, ale też autorką kilku tomików poetyckich. Czy poezja i teologia mają jakieś punkty wspólne? Powiedzmy, że mają bardzo dużo punktów wspólnych. Wystarczy wziąć do ręki Psalmy – to jest najwyższych lotów poezja. Albo Pieśń nad Pieśniami. Wiele poezji odnajduję w Objawieniu św. Jana, w jego tekstach będących relacją wizji. Trzeba mieć poetycką duszę, żeby swoje widzenie tak opisać. Począwszy od prologu, który jest bardzo głęboki. Zresztą ostatnio nauczyłam się tym prologiem modlić, on mnie wspaniale uspokaja. Poza tym niezwykle poetyckie są różne teksty prorockie, które przecież są również przedmiotem badań teologów. Tak więc to się jedno z drugim przeplata, jak wątek z osnową. W najnowszym pani tomiku możemy znaleźć świadectwo tego uspokajającego[...]
– rozmowa z Paneeraq Siegstad Munk, biskupką Kościoła Grenlandii Czy może Ksiądz Biskup podzielić się kilkoma wspomnieniami z dzieciństwa? Urodziłam się w 1977 roku w Attu, małej wiosce na wyspie u północno-zachodniego wybrzeża Grenlandii. Byłam najmłodszym z czworga dzieci, a moi rodzice byli myśliwymi, przemieszczającymi się z miejsca na miejsce w poszukiwaniu pożywienia. Nie mieli możliwości zdobycia wykształcenia, ale przeprowadzili się do wioski, abyśmy mogli chodzić do szkoły i abym mogła zostać pierwszą osobą w rodzinie, która kontynuowała naukę. Chodziliśmy do szkoły zimą, ale zajęcia kończyły się wczesną wiosną, dzięki czemu rodziny mogły latem wyruszać na polowania i połowy, aby zdobyć pożywienie na mroźne, ciemne miesiące. Moi przodkowie polowali na renifery, ale zajmowali się również rybołówstwem i polowaniem na[...]
– rozmowa z Władysławą Magierą Jako historyczka i popularyzatorka dziejów Śląska Cieszyńskiego jest pani znana z trzech tomów historycznych biogramów pt. Cieszyński szlak kobiet oraz dwóch Szlak kobiet Śląska Cieszyńskiego. Jak to się stało, że zaczęła pani pisać powieści? Książki te wydawałam za własne pieniądze i rozprowadzałam na spotkaniach autorskich. Gdy przyszła pandemia, nie opublikowałam kolejnego tomu Szlaku…, mimo że zebrałam do niego materiały. Wówczas nic się nie odbywało i wtedy właśnie zaczęłam pisać powieść Wspomnienia Zofii, korzystając z zapisków mojej ulubionej działaczki Zofii Kirkor-Kiedroniowej. Okazało się, że jest tym zainteresowanie. W następnym roku ukazała się druga moja powieść Absolutnie niezwykła – oparta na życiorysie działaczki Doroty Kłuszyńskiej, późniejszej senatorki II[...]
– rozmowa z Alexandrem von Negenbornem, komendatorem Komandorii Pruskiej zakonu joannitów Zakony rycerskie są w Polsce najczęściej kojarzone z zakonem krzyżackim, co ze względu na trudną historię wywołuje zwykle negatywne skojarzenia. Jak joannici rozumieją pojęcie rycerskości? Brak rozróżnienia między dawnymi zakonami krzyżackimi i rycerskimi jest problemem nie tylko w Polsce, lecz także w Niemczech. Ponad 900-letni zakon joannitów w chwili swojego powstania był wyłącznie dobroczynnym zakonem szpitalnym. Został założony w celu opieki nad pielgrzymami przybywającymi do Jerozolimy. W toku historii zakon rozwinął również formacje zbrojne, które zasłynęły zwłaszcza z obrony Rodos i Malty. Z tego, co wiem, zakon joannitów – w przeciwieństwie do zakonu krzyżackiego – militarnie nie brał udziału w misjach chrystianizacyjnych w Europie[...]
– rozmowa z ks. Burckhardtem Hölscherem, laureatem Nagrody Kościoła im. Królewny Anny Wazówny w 2025 r. Co zainspirowało Księdza do zaangażowania się na rzecz pojednania polsko-niemieckiego? Gdy jako nastolatek wyjeżdżałem za granicę, często wstydziłem się swojego niemieckiego języka. Jak musiał on brzmieć w uszach tych, którzy od ludzi mówiących tym językiem doświadczyli tyle niesprawiedliwości i cierpienia?! Mojego ojca powołano do wojska w 1943 roku, pojechał na front wschodni i trafił do rosyjskiej niewoli, skąd wrócił w 1948 roku. W przeciwieństwie do wielu niemieckich ojców z tamtego wojennego pokolenia, otwarcie rozmawiał z nami, dziećmi powojennymi, które miały przecież wiele pytań, również o niemieckie zbrodnie w Polsce i Holokaust oraz o wielką niemiecką winę wojenną. Szczególnie mocno zapadło mi w pamięć jedno zdanie:[...]
– mówią chrześcijanie różnych wyznań Proszę powiedzieć, jakie jest miejsce Biblii w modlitwie wspólnotowej, w nabożeństwie każdego z Kościołów? Ks. dr hab. Sławomir Pawłowski, Kościół Rzymskokatolicki: O modlitwie wspólnotowej, tej liturgicznej, powiem trochę mniej, ponieważ są to rzeczy bardzo podobne z innymi Kościołami. Niewątpliwie od początku, gdy chrześcijanie sprawowali Eucharystię, to wiedzieli, że Eucharystia, Wieczerza Pańska, ma dwa stoły: stół Słowa Bożego i łamania chleba. Jeżeli chodzi o liturgię, konkretnie mszy świętej, czyli Wieczerzy Pańskiej, podczas roku liturgicznego mamy cykle czytań. Czytania każdej niedzieli i uroczystości są podzielone na trzy lata: A, B i C. W roku A preferowana jest Ewangelia wg św. Mateusza, w roku B – wg św. Marka, w roku C – wg św. Łukasza. Zauważmy, że kolejność jest[...]
– rozmowa z ks. Pavlem Pokorným z Ewangelickiego Kościoła Czeskobraterskiego Czy może Ksiądz opowiedzieć coś o swojej rodzinie, o swoim pochodzeniu? Historia naszej protestanckiej rodziny sięga XVI wieku. Nasi przodkowie byli Węgrami, którzy przybyli na ziemie czeskie po patencie tolerancyjnym (przyznającym wolność religijną chrześcijanom niebędącym katolikami mieszkającym w imperium Habsburgów). Ale są też inne gałęzie rodziny pochodzące z krajów czeskich, więc jesteśmy mieszanką, jak chyba prawie każdy, kto mieszka w Europie Środkowej. Moja rodzina była zakorzeniona w Kościele, a moi rodzice byli bardzo aktywni w życiu parafii. Mój dziadek był pastorem, ale mój ojciec był geologiem, co również było dla mnie bardzo inspirujące, ponieważ jego perspektywa dotyczyła całego wszechświata rozwijającego się przez miliony lat. Lubił[...]
– ks. Au Sze Ngui, historyk Kościoła, mówi o swojej pracy na rzecz wzmocnienia tożsamości luterańskiej w regionie Azji Czy może Ksiądz opowiedzieć trochę o swojej rodzinie i pochodzeniu? Moje korzenie są chińskie, ale po stronie matki jestem chrześcijanką w piątym pokoleniu, a po stronie ojca w drugim. Rodzina mojej matki przyjęła chrześcijaństwo w Chinach dzięki pracy misji bazylejskiej. Moi przodkowie skorzystali z oferty North Borneo Chartered Company, która potrzebowała ludzi do osiedlenia się i uprawiania ziemi na wyspie, więc rodzina wyemigrowała i przybyła tutaj pod koniec XIX wieku. Bazylejski Kościół Chrześcijański w Malezji został oficjalnie założony w 1882 roku. Kiedy zdecydowała się Ksiądz przygotować do służby w Kościele? Pierwotnie kształciłam się jako lingwistka i rozpoczęłam swoją drogę zawodową jako nauczycielka[...]
– rozmowa z ks. Jerzym Below, byłym długoletnim dyrektorem Wydawnictwa Augustana Skąd u Księdza zainteresowanie dziennikarstwem? Jakie w związku z tym były początki współpracy ze „Zwiastunem”? To nie nastąpiło nagle, ale mimo wszystko było zaskakujące. „Zwiastun” co dwa tygodnie pojawiał się w moim rodzinnym domu i byłem jego czytelnikiem, najpierw oczywiście „Przyjaciela Dzieci”. Na studiach teologicznych moje zainteresowanie wzrosło, ale tylko na poziomie zwykłego czytelnika. Zmieniło się to, gdy kończyłem studia. Mój proboszcz oraz wykładowca w ChAT ks. prof. Jerzy Gryniakow wiele lat w różny sposób wspierał redakcję „Zwiastuna”. Między innymi zajmował się przygotowaniem wiadomości z zagranicy, z innych Kościołów ewangelickich, szczególnie w Europie. Pod koniec studiów zaproponował mi, żebym to przejął. Dostarczał mi[...]



