– czy wiemy, co jest dobre? Na kilkanaście minut przed popołudniowym koncertem w naszym kościele patrzyłem na wypełnione do ostatniego miejsca ławki. Na stojących pod ścianami, siedzących w przejściu (!) chętnych do uczestniczenia w spotkaniu z muzyką. Naszła mnie wtedy szczególna refleksja: Czym jest kościół jako taki – nie tylko ewangelicki czy rzymskokatolicki – czym jest kościół dla człowieka XXI wieku? Czy czymś więcej niż miejscem na koncert albo wystawę? I druga: Co Kościół jako swoista instytucja, więc pisany wielką literą, ma do zaoferowania tym, którzy dzisiaj są rozczarowani, tym którzy są zagubieni w swojej codzienności, którzy tracą wiarę i nadzieję? Tym, którzy wręcz kwestionują czy odrzucają ustalone normy czy dogmaty? Po co dzisiaj być może potrzebny Kościół? Miejsce kształtowania wartości Na Kościół[...]

Bóg nas kocha, przebacza, ma o nas dobre myśli. Lecz jednocześnie nie możemy zapominać, że jest On także Bogiem surowym, sprawiedliwym, zazdrosnym i gniewnym.   Dzwoni, ale nie wiadomo, w którym kościele. Być może właśnie takie mamy skojarzenie, gdy słyszymy imię Nahum. Dopiero po chwili przypominamy sobie, że to jeden z tych proroków, których imię znajduje się w spisie ksiąg Starego Testamentu. Ma piękne znaczenie: pociecha. Nahum działał w VII wieku przed naszą erą w Judzie za rządów wyjątkowego króla Jozjasza, który dokonał reform religijnych, przywracając wiarę w Boga Jahwe. W tym czasie północne królestwo Izrael zostało już podbite przez Asyrię, a jego mieszkańcy uprowadzeni do niewoli. Asyryjczycy słynęli z okrucieństwa względem podbitych ludów, torturowali i masowo zabijali pokonanych, ocalałych zaś wysyłali w różne części[...]

– jak być wiernym swoim przekonaniom Lęk przed opinią innych sprawia, że postępujemy nierozsądnie, niejednokrotnie wbrew naszym przekonaniom. A ulegając ludziom ze strachu, wcale nie zdobywamy ich szacunku.   – Wszyscy się na ciebie dziwają. Ni ma ci wstyd? – pewna śląska mama wypowiedziała takie słowa do zapłakanego dziecka, które nie radziło sobie z emocjami w miejscu publicznym. Wystraszonym wzrokiem, nieco z ukrycia, dziecko przyglądało się ludziom w pobliżu. Czy rzeczywiście wszyscy na mnie patrzą? Czasem uda się uzyskać zamierzony efekt. Dziecko uspokaja się. Świadomość, że wszyscy patrzą, sprawia, iż pojawia się wstyd, który każe wziąć się w garść i ukryć emocje. Niestety w ten sposób rodzi się przekonanie, że „wszyscy na ciebie patrzą”, więc trzeba poświęcić wiele energii, aby zaspokoić potrzeby tłumu, który[...]

– jak rozumieć to pojęcie w przypadku Boga oraz człowieka Gdyby ktoś zapytał mnie: „Czy jesteś święty?”, prawdopodobnie poczułbym się niezręcznie. Odpowiedź „nie” wydaje się bezpieczna i pokorna, ale jednocześnie trudno ją pogodzić z tym, że Biblia w wielu miejscach mówi o świętości jako o czymś, do czego chrześcijanin jest powołany. Z drugiej strony odpowiedź „tak” brzmi niezbyt bezpiecznie. W naszej kulturze określenie „święty” często nie kojarzy się dobrze. Mówimy czasem z przekąsem: „No tak, on jest taki święty”, mając na myśli człowieka wyniosłego, zadufanego w sobie albo przesadnie pobożnego. Nowy Testament bardzo wyraźnie mówi o świętości nie jako o opcjonalnym dodatku dla duchowej elity, ale jako o cesze każdego wierzącego człowieka. Może więc problem polega na tym, że bardzo często rozumiemy[...]

Przydarzają nam się upadki i błędy, ale dzięki temu powstaje wokół nas przestrzeń, którą możemy wypełnić dobrem. W chwilach zwątpienia możemy sobie przypominać, że w Bożym planie jest miejsce dla każdego z nas. Locus iste a Deo factus est, inaestimabile sacramentum, irreprehensibilis est.To miejsce zostało stworzone przez Boga. Nieoceniony cud. Świętość. Bez skazy. Naszą podróż musimy zacząć blisko 160 lat temu. W austriackim Linzu miejscowa katedra okazuje się zbyt mała, by pomieścić wszystkich wiernych. Co ciekawe, budowla ta powstawała dokładnie wtedy, kiedy luteranie w księstwie świdnickim gromadzili drewno, zbierali fundusze i z radością wznosili kościół Pokoju jako świadectwo swojej determinacji i przywiązania do reformacyjnych idei. Po dwóch wiekach Linz zdecydował się wybudować nowy kościół. Dużo większy. Kaplicę[...]

– teologia przy sprzątaniu Z kurzem jest jak z grzechem. Jeden i drugi wciąż się pojawia, choć chcemy mieć czyste mieszkanie, podobnie jak chcemy czynić dobrze. Oba są też zjawiskami naturalnymi. Jezus, wypowiadając się na temat bogactwa, powiedział: „Łatwiej wielbłądowi przejść przez ucho igielne niż bogatemu wejść do Królestwa Bożego” (Mt 19,24). Popularne, choć niepotwierdzone archeologicznie, alegoryczne wyjaśnienie tej przypowieści mówi, że w czasach Jezusa „uchem igielnym” nazywana była mała brama w murach miejskich, przez którą wielbłąd mógł przejść tylko wtedy, jeśli zrzucono z niego ładunek i ugiął kolana. W tej interpretacji człowiek bogaty może być zbawiony, jeśli uwolni serce od swojego bogactwa i ukorzy się przed Bogiem. To mocne i sugestywne wyjaśnienie słów Jezusa, ale czy prawdziwe? Nie ma dowodów, że[...]

– czyli jak dobrze wykorzystać życie Marnotrawienie, czyli nadmierne wydawanie lub marnowanie czegoś. Może dotyczyć pieniędzy, czasu, energii lub innych zasobów. Może być wynikiem niewłaściwego planowania lub braku świadomości tego, jak wykorzystać dostępne zasoby. Marnotrawić zatem można poprzez wydawanie czegoś w nadmiarze, jak i poprzez niewykorzystanie potencjału. W biblijnym kontekście ze słowem marnotrawny kojarzy nam się przede wszystkim młodszy syn z przypowieści, którą opowiedział Jezus (por. Łk 15,11–32). Majątek, który mógł stanowić zabezpieczenie na całe życie dla niego oraz kolejnych pokoleń, został roztrwoniony. Mamy zatem do czynienia ze zjawiskiem nadmiernego wydania majątku, który spożytkowany został w niewłaściwym czasie, na rzeczy, które nie powinny być priorytetowe. Po prostu taki majątek temu nie powinien[...]

Czterdzieści dni oczekiwania na apogeum objawienia się Bożej miłości do człowieka. Tym apogeum są oczywiście wydarzenia Wielkiego Tygodnia z Wielkim Piątkiem, czyli dniem śmierci Jezusa na krzyżu Golgoty oraz radosny poranek zmartwychwstania Chrystusa. Co roku przyglądamy się postawom biblijnych postaci – ich wierze i postępowaniu. To inspiruje nas do zajęcia się naszym własnym życiem duchowym. Zajrzyjmy do Ewangelii Jana – zobaczymy tam ciekawą scenę. Jej negatywnym bohaterem jest Judasz, jeden z uczniów Jezusa – określany jako zdrajca. Wiemy doskonale, dlaczego (por. J 13,21–30). W związku z tym, że przyglądamy się postawie Judasza i reakcji Jezusa, możemy powiedzieć, że punktem wyjścia naszej drogi do zbawienia i zaczynem pasyjnej refleksji jest – siłą rzeczy – grzech. To grzech powoduje, że potrzebujemy zbawienia, czyli uwolnienia od[...]