/

Najświętszy może nas oczyścić

„Widziałem Pana siedzącego na tronie wysokim i wyniosłym, a kraj jego szaty wypełniał świątynię. Jego orszak stanowiły serafy, z których każdy miał po sześć skrzydeł, dwoma zakrywał swoją twarz, dwoma zakrywał swoje nogi i na dwóch latał. I wołał jeden do drugiego: Święty, Święty, Święty jest Pan Zastępów! Pełna jest wszystka ziemia chwały jego. (…) I rzekłem: Biada mi! Zginąłem, bo jestem człowiekiem nieczystych warg i mieszkam pośród ludu nieczystych warg, gdyż moje oczy widziały Króla, Pana Zastępów. Wtedy przyleciał do mnie jeden z serafów, mając w ręku rozżarzony węgielek, który szczypcami wziął z ołtarza, i dotknął moich ust, i rzekł: Oto dotknęło to twoich warg i usunięta jest twoja wina, a twój grzech odpuszczony. Potem usłyszałem głos Pana, który rzekł: Kogo poślę? I kto tam pójdzie? Tedy odpowiedziałem:[...]

Słowo Boże

/

ks. Marcin Rayss

Sztuka proszenia o pomoc

„Zapewniam, zapewniam was, jeśli o cokolwiek poprosicie Ojca w Moje imię, da wam. Dotychczas o nic nie prosiliście w Moje imię. Proście a otrzymacie, aby wasza radość była pełna. Mówiłem wam o tym w przypowieściach. Nadchodzi godzina, kiedy już nie będę mówił do was w przypowieściach, ale otwarcie będę wam mówił o Ojcu. Tego dnia będziecie prosić w Moje imię. Nie mówię wam, że Ja za was będę prosić Ojca. Sam bowiem Ojciec was miłuje, bo wy Mnie umiłowaliście i uwierzyliście, że Ja wyszedłem od Boga. Wyszedłem od Ojca i przyszedłem na świat. Znowu opuszczam świat i idę do Ojca. (...) To wam powiedziałem, abyście mieli pokój we Mnie. Na świecie będziecie mieć ucisk, ale ufajcie, Ja zwyciężyłem świat”. J 16,23-28.33; BE Rogate, czyli 5. Niedziela po Wielkanocy dosłownie wzywa nas: „Proście!”. Ale jej nazwę powszechnie[...]

Słowo Boże

/

ks. Piotr Szarek

Leżakowanie czy wędrowanie?

„I stało się, gdy ich błogosławił, że rozstał się z nimi”. Łk 24,51 Zatem wiosna, Wielkanoc, kwietniówka, majówka i czerwcówka. I koniecznie trzeba gdzieś wyjechać. W góry, nad rzeczkę czy nad morze. Kto się z domu nie ruszy, nie ma czego pokazać ani nie ma się czym pochwalić. Owce trzeba na hale wyprowadzić. Pan Jezus wyprowadza swoje owieczki, swoich apostołów aż do Betanii, błogosławi im i rozstaje się z nimi. Oni zaś wracają do Jerozolimy, a po czasie ruszają z Ewangelią na cały świat. Zwycięża wędrowanie, per pedes apostolorum, czyli pieszo – na wzór apostołów, w sandałach, ale i w samolotach – przez Azję, Afrykę, Europę i obie Ameryki. Wędrowanie było chyba od zawsze. Tylko że ostatnio podróże stały się niezwykle szybkie. Nie tylko w znaczeniu pokonywania kilometrów lub mil, ale także w sensie kolejnych, nowych[...]

Słowo Boże

/

ks. Elżbieta Byrtek

Błogosławiony znaczy szczęśliwy

„Pan stworzył mnie [mądrość] jako pierwociny swojego stworzenia, na początku swych dzieł, z dawna. Przed wiekami byłam ustanowiona, od początków, przed powstaniem świata, gdy jeszcze nie było morza, zostałam zrodzona, gdy jeszcze nie było źródeł obfitujących w wody. Zanim góry były założone i powstały wzgórza, zostałam zrodzona. Gdy jeszcze nie uczynił ziemi i pól, i pierwszych brył gleby. Gdy budował niebiosa, byłam tam; gdy odmierzał krąg nad powierzchnią toni. Gdy w górze utwierdzał obłoki i wyprowadzał z toni potężne źródła, gdy morzu wyznaczał granice, aby wody nie przekraczały jego rozkazu; gdy kładł podwaliny ziemi. Ja byłam u jego boku mistrzynią, byłam jego rozkoszą dzień w dzień, igrając przed nim przez cały czas, igrając na okręgu jego ziemi, rozkoszując się synami ludzkimi. Otóż teraz słuchajcie mnie, synowie:[...]