miniatura

  Nie – to nieodmienna część mowy zwana partykułą. Jako wykładnik zaprzeczenia z niektórymi częściami mowy piszemy ją łącznie, z innymi rozdzielnie. Wielu z nas sprawia to niemały kłopot. Podobnie jak życie z partykułą „nie” bez poczucia winy czy smutku. Partykuła „nie” to jedna z ulubionych części mowy małych dzieci, którą często my – dorośli – skutecznie, krok po kroku, wykreślamy z ich słownika bądź nadajemy jej pejoratywny wydźwięk wrzucając do worka niegrzeczności. Dumnie uśmiechamy się, gdy wszelkie bunty, głosy sprzeciwu, zostają ujarzmione i oddalone. Z kolei, gdy tego „nie” zabraknie w sytuacji bezwzględnie go wymagającej – bijemy się w pierś. Jak wygląda nasze życie z „nie”? Łącznie czy rozdzielnie? Co przekazujemy naszym dzieciom? Czy dostrzegamy absurd niektórych naszych wychowawczych[...]

miniatura

  Grzeczne dzieci – ideał, do którego dążymy w naszych domach, parafiach, szkołach i przedszkolach. Najczęściej pierwsze pytanie, jakie zadajemy dziecku po jego powrocie do domu, jest o to, czy było grzeczne. Za tę grzeczność je nagradzamy, a za jej brak karcimy. Chwalimy się grzecznością naszych dzieci albo jej zazdrościmy jedni drugimi. Jednak co to znaczny – być grzecznym dzieckiem? Czy chodzi nam tylko o to, by dziecko było uprzejme i kulturalne? A może raczej posłuszne, układne i spokojne? Grzeczne – a więc niesprawiające nam problemów wychowawczych, nieprzeszkadzające nam w naszej codziennej gonitwie, obowiązkach. Formuła grzecznego dziecka jest jak choroba społeczna, która prowadzi do bycia bezkrytycznie posłusznym, uległym i… nieszczęśliwym. Od przemocy do złości Nieakceptowalne zachowanie dziecka to tylko wierzchołek góry[...]

miniatura

Ostatnie wydarzenia tuż za naszą granicą, w Ukrainie, szokują i przerażają. Obserwujemy rozpacz ludzi, których świat rozpada się na kawałki. Doświadczamy lęku, smutku, złości, rozpaczy. Oglądamy, czytamy, słuchamy, analizujemy, wymieniamy wiadomości, wysnuwamy opinie. Świadkami tych wydarzeń, naszych rozmów, obrazów przewijających się przez ekrany czy monitory są nasze dzieci. Co widzą? Co słyszą? Co czują? Wojna jest zagrożeniem. Rodzice instynktownie w wyniku zagrożenia „zasłaniają swoje dzieci własnym ciałem”, chcą je chronić zarówno fizycznie, jak i emocjonalnie. Takiej ochrony dzieci na pewno potrzebują. Co zatem można zrobić dla ich dobra? Czy rozmawiać o wojnie, o zagrożeniu? Czy unikać tego tematu? A jeśli rozmawiać, to w jaki sposób? O co zadbać, by zbudować poczucie bezpieczeństwa? Na co je uwrażliwiać? Rozmowa punktem[...]

miniatura

W dniach 17-20 lutego br. odbyło się w Warszawie szkolenie podstawowe dla narratorów metody Godly Play (GP). Szkolenie zorganizował Kościół Ewangelicko-Augsburski w Polsce, we współpracy z Ewangelicko-Luterańskim Kościołem Krajowym Saksonii, stowarzyszeniem Godly Play deutsch e.V., Centrum Misji i Ewangelizacji oraz Fundacją Godly Play Polska. Certyfikat uzyskało 10 osób z Bielska-Białej, Chorzowa, Katowic, Mikołowa, Pokoju, Ustronia i Warszawy. Szkolenie, które odbyło się w Centrum Luterańskim w Warszawie, prowadzili ks. Martin Steinhäuser z Niemiec i Monika Auzemery ze Szwajcarii. W ramach szkolenia uczestniczki dowiedziały się o podstawach pedagogiki M. Montessori, duchowości dziecka, przestrzeni w metodzie Godly Play, materiałach, przebiegu zajęć oraz trzech typach opowieści, jakie są w tej metodzie stosowane. Są to tzw. święte historie, czyli[...]

miniatura

MOTTO:Jutro możemy być szczęśliwiJutro możemy tacy byćJutro by mogło być w tej chwiliGdyby w ogóle mogło byćNiech wiara się tliDodając ci siłBy na nic nie było za późno             Adam Nowak, piosenka zespołu „Raz, Dwa, Trzy” Pandemia COVID-19 trwa od dwóch lat. Doświadcza nas boleśnie w różny sposób. Jest szczególnym czasem dla dzieci i młodzieży, których rozwój i funkcjonowanie przebiega w trudnych, zmiennych okolicznościach. Gdzieś między zdalnym nauczaniem a szkolną ławką, między rodzinnymi wzlotami i upadkami – jest dziecko niezmiennie pragnące naszej uwagi i miłości. Dziecko plasuje się między naszą troską o jutro, o zdrowie fizyczne i psychiczne, o pracę i finanse. Między naszą ludzką odpowiedzialnością a ignorancją, między lękiem a frustracją. Z myślą o przyszłości Jednak to dziecko przeżywa swój[...]

miniatura

Jak dobrze być razem Centrum Misji i Ewangelizacji zorganizowało w dniach 8-15 sierpnia 2021 r. w Trojanowie, w głębi lasu na Mazowszu, obóz #MŁODZI pod hasłem Znowu razem. Był to czas poznawania się, odkrywania siebie, nauki nowych umiejętności, rozwijania talentów, doświadczania, jak dobrze być w grupie. W obozie wzięło udział 56 młodych ludzi w wieku 12-18 lat. Na obóz przyjechała młodzież z pięciu diecezji: pomorsko-wielkopolskiej, mazurskiej, warszawskiej, katowickiej i cieszyńskiej.  Czas wypełniony był dyskusjami na ważne tematy, takie jak: stereotypy, związki, emocje, osądzanie innych, miłość. W trakcie warsztatów można było nauczyć się, jak samodzielnie zrobić mydło, zakładkę z żywicy, maskotkę czy świeczkę. Warsztaty aktorskie przez cztery dni prowadził Jerzy Latos z Teatru Dobrego Serca – ich efektem był spektakl pt.[...]

miniatura

W wakacyjnych miesiącach w wielu parafiach odbyły się dni czy nawet tygodnie Dobrej Nowiny. Podczas spotkań dzieci poznawały Boga, Biblię, wspólnie bawiły się i zaprzyjaźniały. Było to szczególnie ważne po okresie zdalnej nauki i ograniczeniach związanych z nabożeństwami i życiem parafialnym. Rawa Mazowiecka Parafia Ewangelicko-Augsburska w Rawie Mazowieckiej już po raz trzynasty zaprosiła dzieci i młodzież na spotkania, podczas których uczyły się o Bogu, śpiewały piosenki, wykonywały roboty ręczne i bawiły się. Nie zabrakło nauki wersetów biblijnych. Spotkania pod hasłem Niezwykła wędrówka odbywały się codziennie przez cztery godziny od 26 do 30 lipca 2021 r. Spotkania prowadziła grupa ośmiu wolontariuszy z Rawy Mazowieckiej, Warszawy, Ozorkowa i Strykowa. Niezwykła wędrówka to seria lekcji biblijnych, które powstały w oparciu o historie[...]

miniatura

„Niechaj cię nikt nie lekceważy z powodu młodego wieku; ale bądź dla wierzących wzorem w postępowaniu, w miłości, wierzę, w czystości. (...) Pilnuj siebie samego i nauki, trwaj w tym, bo to czyniąc, i samego siebie zbawisz, i tych, którzy cię słuchają”. 1 Tm 4,12.16 Tymoteusz pochodził z rodziny, która nie wierzyła w Jezusa. On jednak często na ulicach swego miasta, Listry, słyszał, jak różni ludzie mówili o Nim. Zauważył, że ludzie ci są inni – pewni siebie, przyjacielscy i wyjątkowo radośni. Gdy poznał jednego z nich – apostoła Pawła, postanowił też zostać chrześcijaninem. Paweł był misjonarzem i Tymoteusz chciał być taki jak on. Był jednak jeszcze za młody, aby zostać nauczycielem Słowa Bożego. Obawiał się, że nie będzie miał posłuchu. Wtedy Paweł powiedział swojemu młodemu przyjacielowi, że o odpowiedzialności i[...]

miniatura

– chór parafii w Radomiu nagrał słuchowisko Pandemiczna rzeczywistość pobudziła twórcze działanie Chóru Ewangelickiego im. Oskara Kolberga z Radomia. Niemożność przeprowadzania tradycyjnych prób chóru, a co za tym idzie także organizacji koncertów, wymusiła kreatywne myślenie. Zamykając drzwi COVID-19 otworzył okno. Tym otwartym oknem stał się projekt Podzieleni na rozdziały, osobno a jednak razem. W zeszłym roku, podczas kwarantanny, została przeze mnie dopracowana treść bajki dla dzieci, która dziś nosi tytuł: Rudzia Łupinka, czyli opowieść o rodzinie i przyjaźni. To historia małej, sympatycznej i pełnej temperamentu wiewiórki i jej leśnych przyjaciół. Bajka za pomocą barwnych historii leśnych bohaterów: wiewiórki Rudzi, jaskółki Igraszki, myszki Radoliszki i innych zwierząt, mówi o wartościach chrześcijańskich, które[...]

miniatura

Między zwiastowaniem anioła a ukrzyżowaniem Jezusa zawarte są 33 lata Jego życia, w tym najważniejsze trzy lata publicznej działalności Nauczyciela z Nazaretu. Spróbujmy spojrzeć na życie Jezusa z perspektywy Jego matki, Marii. Jako ewangelicy zapominamy o przypadającym 25 marca Dniu zwiastowania Marii Pannie lub pomijamy go milczeniem. Nie wiem czy słusznie. Marcin Luter napisał: „nigdy by święta dziewica nie poczęła Bożego Syna, gdyby nie uwierzyła zwiastowaniu anioła, że to wszystko się wydarzy. Gdy Maria wypowiedziała słowa: »Oto ja, służebnica Pańska, niech mi się stanie według słowa twego« stałą się matką, a wydarzyło się jej coś bardziej niezwykłego niż wszystkim innym kobietom. Ta moc wiary, przez którą można uwierzyć słowom anioła, jest nie mniejszym cudem niż to, że Słowo stało się człowiekiem” (Drogowskazy[...]