miniatura

– rozmowa z ks. Pavlem Pokorným z Ewangelickiego Kościoła Czeskobraterskiego Czy może Ksiądz opowiedzieć coś o swojej rodzinie, o swoim pochodzeniu? Historia naszej protestanckiej rodziny sięga XVI wieku. Nasi przodkowie byli Węgrami, którzy przybyli na ziemie czeskie po patencie tolerancyjnym (przyznającym wolność religijną chrześcijanom niebędącym katolikami mieszkającym w imperium Habsburgów). Ale są też inne gałęzie rodziny pochodzące z krajów czeskich, więc jesteśmy mieszanką, jak chyba prawie każdy, kto mieszka w Europie Środkowej. Moja rodzina była zakorzeniona w Kościele, a moi rodzice byli bardzo aktywni w życiu parafii. Mój dziadek był pastorem, ale mój ojciec był geologiem, co również było dla mnie bardzo inspirujące, ponieważ jego perspektywa dotyczyła całego wszechświata rozwijającego się przez miliony lat. Lubił[...]

miniatura

– rozmowa z ks. Jerzym Below, byłym długoletnim dyrektorem Wydawnictwa Augustana Skąd u Księdza zainteresowanie dziennikarstwem? Jakie w związku z tym były początki współpracy ze „Zwiastunem”? To nie nastąpiło nagle, ale mimo wszystko było zaskakujące. „Zwiastun” co dwa tygodnie pojawiał się w moim rodzinnym domu i byłem jego czytelnikiem, najpierw oczywiście „Przyjaciela Dzieci”. Na studiach teologicznych moje zainteresowanie wzrosło, ale tylko na poziomie zwykłego czytelnika. Zmieniło się to, gdy kończyłem studia. Mój proboszcz oraz wykładowca w ChAT ks. prof. Jerzy Gryniakow wiele lat w różny sposób wspierał redakcję „Zwiastuna”. Między innymi zajmował się przygotowaniem wiadomości z zagranicy, z innych Kościołów ewangelickich, szczególnie w Europie. Pod koniec studiów zaproponował mi, żebym to przejął. Dostarczał mi[...]

miniatura

– rozmowa z bp. Leonem Novakiem, zwierzchnikiem Kościoła Ewangelickiego Augsburskiego Wyznania w Słowenii Jak opisałby Ksiądz Biskup swój Kościół? Kościół Ewangelicki Augsburskiego Wyznania w Słowenii to Kościół diaspory – jego członkowie stanowią niecały jeden procent ludności kraju. Do tej pory liczył 14 parafii, ale we wrześniu 2023 roku dołączyły do nas dwa zbory zielonoświątkowe. Obecnie obejmuje 16 parafii, w których służy 12 pastorów – mamy 8500-9500 wiernych opłacających składki i 12000 członków Kościoła w sumie. Jesteśmy tradycyjnym Kościołem ludowym o mocnych związkach z Reformacją. Pamiątka Reformacji to święto narodowe w Słowenii, podczas którego mają miejsce państwowe obchody transmitowane przez telewizję publiczną. Biorą w nich udział prezydent, członkowie rządu, dyplomaci i inni przedstawiciele świata[...]

miniatura

– rozmowy z laureatami Nagrody Kościoła im. Anny Wazówny – ks. Norbertem Denecke i Friedemannem Scholzem Ks. Norbert Denecke Rozmawiajmy, by utrzymać wspólnotę Które aspekty współpracy z Kościołem Ewangelicko-Augsburskim w Polsce były dla Księdza jako dyrektora Niemieckiego Komitetu Krajowego Światowej Federacji Luterańskiej szczególnie inspirujące? Ks. Norbert Denecke: Jest ich tak wiele, że nie wiem, od czego zacząć. Myślę, że jednym z kluczowych aspektów jest bogata historia waszego kraju, zwłaszcza tutaj, we Wrocławiu. Byliście kiedyś Kościołem większościowym, a teraz musicie sobie radzić w sytuacji bycia mniejszością. To dla nas bardzo ważna lekcja – jak funkcjonować jako Kościół w społeczeństwie, będąc mniejszością, ale nie popadając przy tym w depresyjne myśli czy pesymistyczny nastrój. Ważne jest, aby być[...]

miniatura

– rozmowa z ks. Heeme Yang, wiceprzewodniczącą Japońskiego Kościoła Luterańskiego (JLC) Proszę opowiedzieć nam coś o sobie. Dorastałam w buddyjskiej rodzinie w Korei Południowej. Po ukończeniu szkoły średniej, w 1989 roku wyjechałam do Japonii. Tam chciałam zrealizować swoje marzenie o zawodzie projektantki mody. Zanim opuściłam rodzinny dom, zostałam ochrzczona w Kościele protestanckim w Korei. Gdzie studiowała Ksiądz teologię i co było do tego inspiracją? Najpierw zapisałam się na studia projektowania mody w Japonii. Wiosną 1990 roku, podczas niedzielnego porannego nabożeństwa w kościele, nagle uświadomiłam sobie, że mam coraz większe problemy z projektowaniem ubrań, które będą dosłownie zakrywać ludzką nagość. Zdałam sobie sprawę, że pomimo mojego entuzjazmu dla mojej pracy, wewnątrz siebie byłam naga. Czy mogłabym porzucić[...]

miniatura

– z Pauliną Hławiczką-Trotmann, biskup Kościoła Luterańskiego w Wielkiej Brytanii, rozmawiają Agnieszka Godfrejów-Tarnogórska i Magdalena Legendź Czy może pani biskup wymienić najważniejsze punkty na duchowej drodze, której zwieńczeniem była konsekracja na biskupa Kościoła Luterańskiego w Wielkiej Brytanii? Pierwszym takim momentem było przyjmowanie Pana Jezusa do swojego serca, gdy byłam jeszcze kilkuletnim dzieckiem. Wiara moich rodziców była otwarta i radosna, nie opierała się na zakonie, a na Ewangelii, czyli miłości wnoszonej w życie. Dali mi wiele wolności i dzięki nim poznałam, czym jest wolność w Chrystusie, której często nie ma w Kościele. Mama marzyła o studiach teologicznych dla mnie, ale nigdy o tym nie mówiła, niczego nie narzucała. Drugim wydarzeniem, gdy miałam może 10-12 lat, było uciekanie ze szkółki niedzielnej do[...]

miniatura

– rozmowa z biskupem Tamásem Fabiny z Kościoła Ewangelicko-Luterańskiego na Węgrzech Proszę nam powiedzieć, gdzie zaczęła się droga Księdza do służby i przywództwa w Kościele. Wychowywałem się w luterańskiej rodzinie o zdeklarowanych poglądach jako trzecie dziecko moich rodziców, którzy spotkali się na konferencji kościelnej. Mój ojciec kształcił się w zawodzie prawnika, ale w 1948 r. postanowił pójść na studia teologiczne – odważny wybór w czasach, w których wielu ludzi uważało, że Kościół nie ma przyszłości w ateistycznym społeczeństwie. Z początku byłem całkowicie przeciwny temu, żeby pójść w ślady ojca, ale w wieku 17 lat poczułem zdecydowane powołanie i rozpocząłem studia teologiczne w Budapeszcie, później studiowałem w Chicago, a następnie w Erlangen w Niemczech. Wkrótce potem zaangażował się Ksiądz w[...]

miniatura

– rozmowa z ks. Piotrem Janikiem, naczelnym kapelanem więziennym Od trzech dekad jest Ksiądz duszpasterzem więziennym, jak to się zaczęło? Tą formą duszpasterstwa zająłem się właściwie przez przypadek. Pod koniec lat 80. ubiegłego wieku studiowałem w seminarium Północnego Kościoła Niemiec w Breklum. W ramach zajęć z duszpasterstwa były praktyki, do wyboru: na oddziale psychiatrycznym, w policji i w więzieniu. Wybrałem po namyśle to ostatnie. Z trzęsącymi się rękami i nogami poszedłem za mury zakładu, gdzie niestety spotkałem bardzo wielu Polaków. Gdy wróciłem do kraju, poszedłem do ówczesnego seniora diecezji cieszyńskiej ks. Jana Szarka i powiedziałem, że chcę iść pracować do więzienia. Senior wtedy zapytał: „Piotr, gdzie ty chcesz iść”? „Do więzienia” – odpowiedziałem. I tak rozpocząłem, od 1 marca 1990 roku,[...]

miniatura

– rozmowa z Desri Marią Sumbayak, wiceprezydentką Światowej Federacji Luterańskiej na region Azji Jak wyglądało Pani życie religijne w dzieciństwie? Wychowałam się w religijnej, luterańskiej rodzinie Protestanckiego Kościoła Chrześcijańskiego Simalungun w Indonezji, gdzie moi rodzice byli aktywnymi radnymi parafialnymi. Życie kościelne i kalendarz roku kościelnego były moją codziennością. Od dzieciństwa zawsze raz w tygodniu modliliśmy się rodzinnie, razem z moimi rodzicami i rodzeństwem. Jako dziecko i nastolatka czasami myślałam, że modlitwy rodzinne w weekendy, kiedy moi przyjaciele wychodzą i się bawią, są nudne. Teraz zdaję sobie sprawę z tego, co często powtarzał nam mój tata: „Potrzebujemy dyscypliny, aby zachować wiarę w Jezusa Chrystusa”. Proszę nam opowiedzieć o swojej pracy z Zespołem Ekoteologii Indonezyjskiego Kościoła[...]

miniatura

– rozmowa z ks. Siv Limstrand z parafii na północnym krańcu świata Proszę opowiedzieć nam o swoim powołaniu i osobistej drodze do ordynacji. Już jako nastolatka zaangażowałam się w pracę młodzieżową Kościoła Norwegii, później studiowałam teologię na Uniwersytecie w Oslo. Dorastałam w Bodø w północnej Norwegii, gdzie ludzie są dużo bardziej otwarci na religię niż na zachodnim wybrzeżu w Trondheim, gdzie pracowałam jako wolontariuszka. Moja mama pochodziła z rodziny rybackiej, a mój ojciec jako pierwszy w rodzinie poszedł na studia. Mój dziadek ze strony ojca był pobożnym chrześcijaninem, a oboje rodzice odebrali bardzo tradycyjne wychowanie, ale wspierali moją decyzję z początku lat 80., aby przygotować się do ordynacji. Poczułam, że naprawdę mogę coś zmienić, gdy zaczęłam zgłębiać trudne tematy związane z tożsamością i[...]