miniatura

„A gdy się przybliżył, ujrzawszy miasto, zapłakał nad nim, mówiąc: Gdybyś i ty poznało w tym to dniu, co służy ku pokojowi. Lecz teraz zakryte to jest przed oczyma twymi. Gdyż przyjdą na ciebie dni, że twoi nieprzyjaciele usypią wał wokół ciebie i otoczą, i ścisną cię zewsząd. I zrównają cię z ziemią i dzieci twoje w murach twoich wytępią, i nie pozostawią z ciebie kamienia na kamieniu, dlatego żeś nie poznało czasu nawiedzenia swego. A wszedłszy do świątyni, zaczął wypędzać sprzedawców, mówiąc do nich: Napisano: I będzie mój dom domem modlitwy, wy zaś uczyniliście z niego jaskinię zbójców. I nauczał codziennie w świątyni. Arcykapłani zaś i uczeni w Piśmie, a także przedniejsi z ludu szukali sposobności, by go zgładzić. Lecz nie znajdowali nic, co by mogli uczynić, cały lud bowiem słuchając go, garnął się do niego”.[...]

miniatura

„Bądźcie miłosierni, jak miłosierny jest wasz Ojciec. Nie sądźcie, a nie zostaniecie osądzeni i nie potępiajcie, a nie będziecie potępieni. Przebaczajcie, a będzie wam przebaczone. Dawajcie, a będzie wam dane: miarą dobrą, ubitą, utrzęsioną i przelewającą się napełnią waszą kieszeń. Jaką bowiem miarą mierzycie, taką i wam odmierzą. Opowiedział im też przypowieść: Czy może niewidomy prowadzić niewidomego? Czy obaj nie wpadną do dołu? Uczeń nie przewyższa nauczyciela. Dopiero gdy się nauczy wszystkiego, będzie jak jego nauczyciel. Dlaczego widzisz źdźbło w oku swego brata, a nie zauważasz belki we własnym? Jak możesz mówić swojemu bratu: Bracie, pozwól, że wyjmę źdźbło z twojego oka, skoro sam we własnym oku nie widzisz belki? Obłudniku, najpierw wyrzuć belkę ze swego oka, a wtedy przejrzysz i będziesz mógł wyjąć źdźbło,[...]

miniatura

„I obchodził Jezus wszystkie miasta i wioski, nauczał w ich synagogach i zwiastował ewangelię o Królestwie, i uzdrawiał wszelką chorobę i wszelką niemoc. A widząc lud, użalił się nad nim, gdyż był utrudzony i opuszczony jak owce, które nie mają pasterza. Wtedy rzekł uczniom swoim: Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało. Proście więc Pana żniwa, aby wyprawił robotników na żniwo swoje. I przywołał dwunastu uczniów swoich, i dał im moc nad duchami nieczystymi, aby je wyganiali i aby uzdrawiali wszelką chorobę i wszelką niemoc. (...) Tych dwunastu posłał Jezus, rozkazując im i mówiąc: Na drogę pogan nie wkraczajcie i do miasta Samarytan nie wchodźcie. Ale raczej idźcie do owiec, które zginęły z domu Izraela. A idąc, głoście wieść: Przybliżyło się Królestwo Niebios. Chorych uzdrawiajcie, umarłych wskrzeszajcie, trędowatych[...]

miniatura

W czasie międzynarodowej konferencji pastorskiej w Durbanie (RPA) około 1000 pastorów i przywódców kościelnych z 14 krajów i ponad 50 wspólnot przyjęło 95 nowych tez, które powstały w Niemczech w 450. rocznicę śmierci Marcina Lutra, 18 lutego 1996 roku. W dniu 27 października tego samego roku tezy te zostały przybite do drzwi kościoła zamkowego w Wittenberdze. „Prawdziwym skarbem Kościoła jest najświętsza Ewangelia chwały i łaski Bożej”. To treść 62. tezy Lutra, jednej z najbardziej znanych i ważnych myśli Reformatora. Autorzy 95 nowych tez nawiązują do niej kilka razy. Na przykład w tezie 53. stwierdzają: „Jedynie Słowo Boże, które spisane zostało w Biblii, ma być ważne, nie inne słowa, źródła objawienia lub ideologie”. W tezie 55. podkreślają: „Jezus Chrystus, jak zaręcza nam o Nim Pismo Święte, jest jedynym Słowem Bożym,[...]

miniatura

– wprowadzenie do Ewangelii Mateusza Ewangelia Mateusza, czy też odpowiednio do jej greckiego tytułu według Mateusza, stanowi pierwszą spośród 27 ksiąg znajdujących się w Nowym Testamencie. Zalicza się ją do tzw. ksiąg historycznych, względnie narracyjnych. Dzieło ewangelisty Mateusza jest pierwszą z czterech ewangelii przekazanych w Nowym Testamencie. Trudno jednoznacznie odpowiedzieć na pytanie, dlaczego to akurat ona znalazła się na pierwszym miejscu. Przypuszczalnie jest to związane z faktem, że przez wiele wieków uważano ją za najstarsze z pism ewangelistów. Niemalże we wszystkich starożytnych wykazach ksiąg nowotestamentowych jest ona umieszczana właśnie jako pierwsza. Obecnie jednak uważa się, że dzieło Mateusza nie jest najstarsze – jest nim bowiem najkrótsza ewangelia, za której autora uchodzi Marek. Symbole ewangelistów Już w[...]

miniatura

„I rzekł Mojżesz: Pokaż mi, proszę, chwałę twoją! I odpowiedział Pan: Sprawię, że całe dostojeństwo moje przejdzie przed tobą, i ogłoszę imię „Pan” przed tobą, i zmiłuję się, nad kim się zmiłuję, i zlituję się, nad kim się zlituję. Nadto powiedział: Nie możesz oglądać oblicza mojego, gdyż nie może mnie człowiek oglądać i pozostać przy życiu. I rzekł Pan: Oto miejsce przy mnie. Stań na skale. A gdy przechodzić będzie chwała moja, postawię cię w rozpadlinie skalnej i osłonię cię dłonią moją, aż przejdę. A gdy usunę dłoń moją, ujrzysz mnie z tyłu, oblicza mojego oglądać nie można”. 2 Mż 33,18-23 Podczas dzisiejszego nabożeństwa czytamy tekst wyznaczony na 2. Niedzielę po Epifanii, świętując równocześnie 160. rocznicę założenia „Zwiastuna Ewangelickiego”. Wręczymy dziś także nagrody im. ks. Leopolda[...]

miniatura

„I zerwała się gwałtowna burza, a fale wdzierały się do łodzi, tak iż łódź już się wypełniała. A On był w tylnej części łodzi i spał na wezgłowiu. Budzą go więc i mówią do niego: Nauczycielu! Nic cię to nie obchodzi, że giniemy? I obudziwszy się, zgromił wicher i rzekł do morza: Umilknij! Ucisz się! I ustał wicher, i nastała wielka cisza. I rzekł do nich: Czemu jesteście tacy bojaźliwi? Jakże to, jeszcze wiary nie macie? I zdjął ich strach wielki, i mówili jeden do drugiego: Kim więc jest Ten, że i wiatr, i morze są mu posłuszne?”. Mk 4,37-41 Czasami mam wrażenie, że niektóre historie opisane w Biblii nie odtwarzają zdarzeń sprzed wieków, ale ukazują moją codzienność. Wprawdzie nie jestem rybakiem, ale burze nie omijają mojej codzienności, a lęk w obliczu niebezpieczeństwa nie jest mi obcy. Historia o uciszeniu burzy[...]

miniatura

„A wszedłszy do jednej z tych łodzi, należącej do Szymona, prosił go, aby nieco odjechał od brzegu, i usiadłszy, nauczał rzesze z łodzi. A gdy przestał mówić, rzekł do Szymona: Wyjedź na głębię i zarzućcie sieci swoje na połów”. Łk 5,3-4 Jaki łańcuch zdarzeń uruchomiło odbicie łodzi od brzegu? Pan Jezus traktuje łódź jak duchowny ambonę w kościele: naucza, by w pewnym momencie przejść od mówienia do działania. Zachęca rybaka do połowu ryb w środku dnia. Wbrew logice i doświadczeniu osób trudniących się rybołówstwem. Czy to był zwykły połów? Nie! Czym sfinalizowany? Powołaniem uczniów: Szymona Piotra, Jakuba i Jana. Czego to uczy dziś? Jezus wciąż na nowo powołuje uczniów i uczennice. Odbija od brzegu. Zachęca do odwagi, do podjęcia ryzyka, do zmiany myślenia, do zobaczenia swego życia z innej perspektywy. Zaprasza[...]