Rozmawiałem niedawno z osobą, która podjęła decyzję, że chce zostać ewangeliczką. Miałem możliwość posłuchania opowieści o tym, co daje jej udział w nabożeństwie. I nie tylko w nabożeństwach w parafii, która staje się jej własną parafią, ale także doświadczenia w innych, w różnych miejscach na południu Polski.   Otóż uczestniczenie w nabożeństwie jest według – powiedzmy pani B. – niesamowitym doświadczeniem bliskości Boga, przeżyciem nieporównywalnym do wcześniejszych doświadczeń religijnych. Sama pochodzi z głęboko wierzącej rodziny, od zawsze była związana z Kościołem, ale osobiste doświadczenia odsunęły ją od Boga i dopiero tęsknota za Nim sprowadziła ją znów do poszukiwań i myślenia o Bogu. Powrót na tę drogę nie był prosty. Dopiero „przypadkowy” wyjazd w celach turystycznych, do miasta, w którym na rynku[...]

Rozpoczynamy rok nabożeństwa ewangelickiego, co oznacza nie tylko podkreślanie znaczenia niedzielnego nabożeństwa, ale również zwrócenie uwagi na codzienną modlitwę, nabożeństwa adwentowe i pasyjne. Od dłuższego czasu zastanawiam się, w jaki sposób sprawić, aby nasze nabożeństwa były wydarzeniami, na które chętnie przychodzi coraz więcej osób? Jak prowadzić je, aby angażować coraz więcej parafian? Jak śpiewać, aby przynosiło to radość? Myślę, że to, co najbardziej należałoby zmienić, to osobiste nastawienie i szlifowanie śpiewu nie tylko w chórze parafialnym, ale też osobiście w domu podczas codziennej modlitwy psalmami. Śpiewali już apostołowie W Śpiewniku ewangelickim, którego używamy na nabożeństwach, jest część zatytułowana „Codzienna modlitwa liturgiczna” (s. 1497). Modlitwa psalmami w zasadzie towarzyszy Kościołowi[...]