miniatura

Żyjemy w ciężkich i niebezpiecznych, wojennych czasach, pełnych grzechu nienawiści, zabójstw i braku wiary w słowa Boga i człowieka. W czasach, gdy słowo chrześcijaństwo, czy chrześcijanin nie zawsze oznacza to, czego mamy prawo się spodziewać. W jednym z państw pozbawia się święceń duchownego sprzeciwiającego się wojnie, gdyż „pacyfizm jest herezją”, a duchowni mają się modlić „o zwycięstwo, a nie o pokój”. Duchowny ten w swoim kazaniu powiedział, że chrześcijanie nie mogą stać z boku, gdy jeden chrześcijanin zabija drugiego. Jakim przeraźliwym głupstwom wierzy dzisiaj wielu ludzi uważających się za chrześcijan! Ileż to pojawia się przekonań i mitów, pokrytych cienką kołderką pseudochrześcijańskich frazesów, które fałsz filozoficznych czy politycznych ideologii usiłują wszczepić w naukę Pisma Bożego, by zdobyć[...]

miniatura

Za oknem wiosna w pełni: zieleń drzew, kolory kwiecia, śpiew ptaków.   Idzie wiosna przez polaNiesie ciepło, pszczoły i ptaków swawolę,Słodycz niosą, by nam troskę zdjąć z ramionI pokojem zniszczyć nasz ból.Księżyc światło pozapalał pod całym niebiosem,By nasz Pasterz ostry kamień zdążył usunąć spod nóg,A wieczorem na czas zakrył zielonym kocem liści do snu. Codziennie rano przylatuje do mnie gołąb z małym wróbelkiem na ziarno, które im zawsze sypię, by i one za swój śpiew mogły się też poczuć uhonorowane. Dopiero, gdy karmię moje wierne ptaki i ziewające po nocnej przerwie moje trzy koty, i ja mogę siąść do Słowa Bożego, wziąć się do wietrzenia i sprzątania mieszkania, aby wreszcie zasiąść do ciepłej owsianki z miodem, kawą i oczywiście z lekarstwami. W tym porannym czasie, około piątej, szóstej godziny rano, gdy[...]

miniatura

Kim jesteśmy jako ludzie? Kim jako obywatele, jako członkowie Kościoła? Na te pytania różne padają odpowiedzi, także ze strony ludzi znanych, autorytetów w dziedzinie nauki czy polityki. Czy od nich możemy się czegoś o nas dowiedzieć? „Nietolerancyjni, pełni przesądów, waleczni na pokaz, toczeni przez robaka religijnej irracjonalności i zwykłej głupoty” (Jacy jesteśmy) – odpowiada Magdalena Środa, profesorka filozofii, etyczka. „Dziś groźne jest zderzenie nie tyle fundamentalizmów religijnych, ile analfabetyzmów religijnych. Nie ma pokoju między religiami, jeśli nie ma między nimi dialogu. Nie można mówić bez zażenowania: »Jestem Europejczykiem«, gdy zdradza się metodyczną ignorancję wobec klasycznych tekstów najwybitniejszych umysłów naszej kultury” (30 lat religii w szkole i co) – to Jarosław Makowski, historyk filozofii i[...]

miniatura

Jakże niewiarygodne były te ścieżki z Jerozolimy dla uczniów Jezusa, którzy nie mogli pojąć wieści o Jego męczeńskiej śmierci, jednocześnie wierząc, że był Synem Bożym! Idąc do Emaus, skarżyli się: „A myśmy się spodziewali, że On odkupi Izraela” (Łk 24,21). Poranne słońce przepięknie oświetlało drogę, ale w ich sercach panował mrok smutku, ból utraty kogoś, kto był ich nadzieją i przyszłością, zapowiedzią odrodzenia. Później, w czasie wieczerzy, gdy błogosławił i rozdawał chleb, poznali Go, lecz On znika z ich oczu, a serca ich napełnia nowa treść, odrodzenia już nie nadziei, ale pełnej prawdy pewności wiary: „Wstał Pan prawdziwie!”.
Powszechną cześć i uwielbienie Jezusa spowodowało wskrzeszenie Łazarza. Przeżywają wspaniałe, ostatnie dni z Mistrzem: ostatnie słowa miłości, ostatnie o chlebie żywota, o[...]

miniatura

Szósty rozdział Ewangelii Jana jest jednym z najciekawszych, gdyż Jezus porusza w nim najważniejszy problem dla każdego chrześcijanina – problem zbawienia i życia wiecznego. Napomina uczniów: „Zabiegajcie nie o pokarm, który ginie, ale o pokarm, który trwa, o pokarm żywota wiecznego, który wam da Syn Człowieczy: na nim bowiem położył Bóg Ojciec pieczęć swoją”( J 6,27). Gdy lud znowu pyta, cóż czynić, by wykonywać dzieła Boże, odpowiada: „Wierzyć w tego, którego On posłał” (J 6,29), prostując jednocześnie ich starotestamentowe pojęcie: „nie Mojżesz dał wam chleb z nieba, ale Ojciec mój daje wam prawdziwy chleb z nieba, albowiem chleb Boży to ten, który z nieba zstępuje i daje światu żywot” (J 6,32-33). Na ich prośbę: „Dawaj nam zawsze tego chleba!” Jezus odpowiada, klarując ewentualne niejasności i definitywnie rozwiązując[...]

miniatura

Izajasz – hebrajskie imię sprzed dwóch i pół tysiąca lat, imię oznaczające „zbawienie Boże” lub „Bóg jest zbawieniem”. Funkcjonuje jako imię autora biblijnej księgi, mimo że było ich trzech, których teksty włączono do prorockiej Księgi Izajasza. Wiele w niej szczegółów, treści historycznych, jak przebieg wojen, wygnania Żydów do Babilonu, czasy kryzysu religijnego wygnańców. Jednak moją uwagę zwrócił rozdział trzydziesty trzeci, w którym Izajasz opisuje splądrowany, opustoszały krajobraz. Kraj spustoszony napadami nieprzyjaciół, posłańcy pokoju gorzko płaczą, drogi wyludnione, zabrakło na nich wędrowców. Przymierza zerwane, człowiek się nie liczy, żałobą okrywa się i więdnie cała kraina. Liban zawstydzony usycha, Saron podobny do pustyni, a Baszan i Karmel ogołocone, jak pisze autor. Taki obraz malował autor tej księgi,[...]

miniatura

„Bóg (…) według wielkiego miłosierdzia swego odrodził nas ku nadziei żywej przez zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa (1 P 1,3) – czytamy w liście apostoła Piotra. Ów Jezus, oficjalnie syn Marii i Józefa, już w swej młodości zwracał uwagę swą znajomością proroctw, pobożnością i posiadaną mocą Bożą. Był za nią błogosławiony i chwalony przez wielu, a przez innych opluwany, a nawet oskarżany o konszachty z szatanem. Wkrótce znalazł się na ustach wszystkich w Jerozolimie, a apostoł Piotr takie wydał o nim świadectwo: „On grzechu nie popełnił, ani nie znaleziono zdrady w ustach jego. On, gdy mu złorzeczono, nie odpowiadał złorzeczeniem, gdy cierpiał, nie groził, lecz poruczał sprawę temu, który sprawiedliwie sądzi. On grzechy nasze sam na ciele swoim poniósł na drzewo (Golgoty), abyśmy obumarłszy grzechom, dla sprawiedliwości żyli,[...]

miniatura

„Wszystko ma swój czas i każda sprawa pod niebem ma swoją porę” – tymi słowami rozpoczyna się 3. rozdział Księgi Kaznodziei Salomona. Autor wymienia wszystkie pozytywy i negatywy naszego życia, pełnego radości, ale też trudów i smutków. Ale w tym kłębowisku dobra i zła splatających nam nieznaną, majaczącą jak we mgle przyszłość, poznajemy, że „Bóg wszystko pięknie uczynił w swoim czasie i nawet wieczność włożył w [człowiecze] serca” (Kz 3,11). Płynie z tych założeń wniosek bardzo dla nas ważny: „Wiem, że wszystko, cokolwiek Bóg czyni trwa na wieki;  (...) a Bóg czyni to, aby się Go bano” (Kz 3,14). Dlatego apostoł Paweł w Liście do Galacjan wzywa: „Nie błądźcie, Bóg nie da się z siebie naśmiewać; albowiem co człowiek sieje, to i żąć będzie. (...) Przeto, póki czas mamy, dobrze czyńmy wszystkim, a najwięcej[...]

miniatura

Wolność – to jedno z najpiękniejszych słów. Apostoł Paweł w Liście do Galacjan napisał: „Chrystus wyzwolił nas, abyśmy w tej wolności żyli. Stójcie więc i nie poddawajcie się znowu pod jarzmo niewoli” (Ga 5,1). O jaką tu wolność chodzi? O wolność, która pochodzi od Jezusa. W czasach apostolskich było czczonych wielu bożków pogańskich, w których wierzyli niewolnicy ich nauk i poglądów, ich wyznań wiary i rytuałów religijnych. Ortodoksyjni żydzi poddali się znowu nauce Zakonu Mojżeszowego, wierząc, że tylko wykonując jego przepisy otrzymają usprawiedliwienie. Apostoł Paweł jednak nauczał wyraźnie, wskazując na prawdziwe przesłanie Ewangelii. Oto jego słowa: „Wiedząc wszakże, że człowiek zostaje usprawiedliwiony nie z uczynków zakonu, a tylko przez wiarę w Chrystusa Jezusa, i myśmy w Chrystusa Jezusa uwierzyli, abyśmy[...]

miniatura

Dziwny jest ten współczesny świat schlebiający bogaczom i mocodawcom, w którym różne zera moralne i zera polityczne wyznaczają granicę tego, co jest prawdą, a co tylko zmyśleniem tych, których żądza władzy jest nieograniczona. Zapominają, że „w życiu chrześcijańskim nie chodzi o żaden sukces, żadną władzę, żadne przywileje, żadne bogactwa, żadne poważanie – tylko o zbawienie, do którego droga prowadzi poprzez służbę innym, obcym, wykluczonym (...) w tej nowej wspólnocie Jezusa nie może zabraknąć przede wszystkim miejsca dla ubogich, płaczących, łaknących sprawiedliwości, szukających pokoju” (Kazimierz Bem, Jarosław Makowski, Bóg skandalicznie bezbronny; „Gazeta Wyborcza” 23-25.04.2011 r.). Chrześcijaństwo istnieje tysiące lat, od Reformacji upłynęło kilka wieków, a ludzie zapomnieli o przesłaniu Marcina Lutra, że[...]