miniatura

„Modliłem się do Pana, mojego Boga, wyznawałem i mówiłem: O Panie mój, Boże wielki i groźny, Ty dochowujesz przymierza i udzielasz łaski tym, którzy Cię kochają i przestrzegają Twoich przykazań! Zgrzeszyliśmy, zawiniliśmy i postępowaliśmy bezbożnie, zbuntowaliśmy się i odstąpiliśmy od Twoich przykazań i ustaw. (…) Nadstaw, mój Boże, ucha i wysłuchaj! Otwórz oczy i zobacz nasze zgliszcza oraz miasto, nad którym wzywano Twojego imienia! Przecież zanosimy przed Tobą błagalne modlitwynie ze względu na naszą sprawiedliwość, lecz ufni w Twoje wielkie miłosierdzie. Panie, usłysz! Panie, odpuść! Panie, spójrz i zacznij działać!”.  Dn 9,4-5.18-19 (BE)Proś! Módl się! – Rogate – to wezwanie piątej niedzieli po Wielkanocy. Modlitwa to jeden z ważniejszych, ale jakże i indywidualnych aspektów naszego chrześcijańskiego życia. Ona[...]

miniatura

Luterańska tożsamość oparta jest na poznaniu i odkryciu Bożego objawienia na nowo. Myśl o usprawiedliwieniu człowieka przez Boga darmo z łaski, która wypływa z biblijnego przesłania Listu do Rzymian, stała się niejako iskrą zapalną do zmiany myślenia i doprowadziła do Reformacji.Teza 1Wyznanie wiary w Boga, który uniżył się, aby stać się jedyną drogą do zbawienia.Pierwsza z tez dokumentu o tożsamości luterańskiej przygotowanego przez teologów z Instytutu Badań Ekumenicznych w Strasburgu działającym przy Światowej Federacji Luterańskiej mówi o wierze w Boga, który uniżył się, aby stać się drogą do zbawienia. Bóg staje się człowiekiem dla mnie. Co to znaczy dla luteranina XXI wieku? Poznawać Go w hańbie i w chwale Bóg staje się nam bliski najbardziej jak to możliwe – w naszym człowieczeństwie, podobny nam we wszystkim prócz[...]

miniatura

„Powiedział do mnie: Synu człowieczy, stań na nogi, będę z tobą rozmawiał. Gdy mówił do mnie, wstąpił we mnie duch, postawił mnie na nogi i usłyszałem Mówiącego do mnie. Powiedział mi: Synu człowieczy, Ja posyłam cię do Izraelitów, do narodu buntowniczego, który zbuntował się przeciw Mnie. Oni i ich ojcowie sprzeniewierzali się Mi aż do dzisiaj. (…) Ty zaś, synu człowieczy, słuchaj, co Ja mówię do ciebie i nie bądź buntownikiem, jak dom buntowniczy. Otwórz swe usta i zjedz to, co ci daję. Spojrzałem: Oto wyciągnięta ku mnie ręka, a w niej zwój księgi. (…) I powiedział do mnie: Synu człowieczy, zjedz, to co znajdziesz. Zjedz ten zwój i idź,  przemawiaj do domu Izraela. Otworzyłem usta i sprawił, że zjadłem ten zwój. Powiedział do mnie: Synu człowieczy, nasyć swój brzuch i napełnij wnętrzności tym zwojem, który ci daję.[...]