miniatura

W dniach 3-5 czerwca 2025 r. w Visby odbyło się kolejne spotkanie Theobalt. Organizatorzy zaprosili do dyskusji na temat Relacje państwo-Kościół. Jak być Kościołem we współczesnej Europie? Wykłady poprowadzili: prof. Elena Namli z Uniwersytetu z Uppsali, prawosławny duchowny z Finlandii Heikki Huttunen, prof. Marcin Składanowski z Lublina oraz Katrin Hatzinger z Niemiec. Wszystkie referaty dotyczyły różnych kontekstów głównego tematu. Ciekawe było przedstawienie współpracy Kościołów z administracją Unii Europejskiej w zakresie chociażby polityki migracyjnej. Wiele aspektów wyjaśnił w swoim referacie prof. Składowskiego, który mówił o polityce bezpieczeństwa Rosji i jej konsekwencjach teologicznych i praktycznych dla Kościołów w Europie. Wykazał, jak teologia skutecznie jest wykorzystywana w celach propagandowych. Poza oficjalnymi wykładami był czas na dzielenie się doświadczeniami szczególnie w zakresie codziennego współdziałania Kościołów i władzy państwowej między innymi w obszarze działań społecznych, ale również w zakresie dbałości o bezpieczeństwo obywateli.

Od wielu lat Kościół Rzymskokatolicki w Polsce reprezentowany jest przez ks. prof. Przemysława Kantykę z Lublina, a przedstawicielem Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego jest ks. Sławomir Sikora ze Szczecina, gdzie w 2017 roku odbywało się spotkanie głównych przedstawicieli Theobalt.        


Theobalt to sieć Kościołów Rzymskokatolickich, Prawosławnych i Ewangelicko-Luterańskich w krajach nadbałtyckich. Została założona w 1983 r. przez luterańskiego biskupa z siedzibą w Visby na wyspie Gotlandia w Szwecji. Były to czasy zimnej wojny, a konferencja stała się nieformalną okazją do spotkań dla duchowieństwa z trzech głównych rodzin kościelnych, które reprezentowane są przez biskupów, duchownych i świeckich zaangażowanych w gremia kościelne oraz działania międzynarodowe i ekumeniczne w swoich krajach. W ciągu ostatnich dziesięcioleci sieć pełniła funkcję ważnego forum konsultacji i dyskusji na tematy teologiczne, środowiskowe i społeczne dotyczące Kościołów i krajów nadbałtyckich. Organizowano seminaria, konferencje i spotkania oraz nawiązywano nowe relacje.